dinsdag 18 oktober 2005

Restjes

Vorige week zat ik, op zomaar een fijne middag, nog even te genieten van het laatste restje warme najaarszon. Ik had mijn sokken uitgedaan en bekeek mijn stoffige teennagels. Op mijn grote teen zat nog een klein restje rode nagellak, wat ik er in augustus op had geverfd. 's Avonds waste ik onder de douche mijn haren. Uit de gele fles kneep ik het laatste restje Andrélon zomerblond. Alle restjes zijn nu op. Het is herfst.

Schrijven

De laatste tijd krijg ik uit verschillende hoeken te horen dat ik zo weinig schrijf. En dat klopt. Ik schrijf weinig. De ideeën zijn er wel hoor. Ze zijn een tijdje weg geweest, maar ze zijn er weer. Te pas en te onpas komen ze in me op. Ze zitten in mijn hoofd. Ik schrijf ze zelfs op een briefje, om ze niet te vergeten. Maar daar blijft het dan bij. Ik kan me er gewoon niet toe zetten er iets leuks van te maken op m'n weblog. Af en toe doe ik wel een halfslachtige poging, maar als het inloggen bij Blogger dan niet meteen lukt, geef ik het alweer op. Ik overweeg zelfs af en toe om maar helemaal te stoppen met m'n weblog.

Zojuist heb ik besloten dat het genoeg is geweest met dat zielige gedoe. Het lijstje met ideeën wordt steeds langer. Het wordt hoog tijd dat ik er weer eens wat mee ga doen. Ik ga het gewoon nog één keer proberen. Niet stoppen, maar schrijven.

woensdag 12 oktober 2005

Harry P.

Anderhalve week lang heb ik elke vrije minuut besteed aan Harry. Uren achtereen zat ik nagelbijtend en tenenkrommend verdiept in de spannende avonturen van het zesde deel. Gisterenavond heb ik 'em uitgelezen. Ik wilde nog even snel een hoofdstukje lezen voor het slapen gaan maar ik had het kunnen weten. Anderhalf uur lang lag ik met verhitte wangen en af en toe een haastige blik op de klok werpend te lezen, net als vroeger, toen ik nog met een zaklamp onder de dekens moest lezen omdat mijn ouders anders kwamen waarschuwen dat ik nu toch echt moest gaan slapen. Tot ik de laatste bladzijde omsloeg. Uit. Nu is er een zwart gat. Wat moet ik nu met mijn vrije tijd? Wat moet ik zonder Harry?!

dinsdag 4 oktober 2005

Nieuwe favoriet

Hoewel ik de laatste tijd niet meer zo actief ben met webloggen, ben ik nog altijd een fanatiek weblog-lezer. Ik heb beloofd deze nieuwe vonst een tijdje stil te houden, maar vind dat 'ie nu wel klaar is voor de grote boze wereld vol onbekende lezers: Kruidkoek. Kom dat zien kom dat zien. Een nieuwe favoriet!

maandag 3 oktober 2005

Hapje

Er is een hapje uit de zon! Met mijn zonnebril op en een ceedeetje voor mijn ogen sta ik ernaar te kijken. It's amaaaaazing!

maandag 12 september 2005

Buiten

M'n huisgenoot ontbijt nog buiten! Eigenlijk kan het ook best. Ik trek een trui aan en ga bij hem zitten.

Binnen

Vandaag ontbijt ik voor het eerst sinds tijden weer binnen. Ik gooi niet meer 's ochtends vroeg de deur open omdat het alwéér een mooie dag wordt, ik leg m'n krantje niet meer op de nog vochtige plastic tuintafel terwijl ik thee ga zetten, ik verschuif m'n stoel niet meer zodat ik de eerste zonnestralen goed kan opvangen. Ik zit gewoon binnen, in de woonkamer, aan de oude houten eettafel, terwijl het buiten grijs en vochtig is.

donderdag 1 september 2005

Geen nieuws is goed nieuws

Oké oké, ik weet het, ik heb al veel te lang niet meer geschreven, mijn trouwe fans constateren elke keer teleurgesteld dat er wéér niks nieuws is gepost, mensen beginnen zich zelfs af te vragen of ik nog wel leef, maar toe zeg, mag ik alsjeblieft ook eens een maandje vrij van het schrijven? Maak je geen zorgen, ik leef nog, ben niet opgegeten door een haai, verdronken in een tsunamigolf of vergiftigd door een stukje kip met bacteriën. Niks van dat alles, ik heb me simpelweg een maand lang enorm goed vermaakt, zelfs zo goed vermaakt dat het geen seconde in me op is gekomen om achter m'n pc te kruipen om een stukkie te tikken. Geen nieuws is goed nieuws, dat blijkt maar weer.

Nieuwsgierig naar m'n surfvakantie? Goed. Ik zal je eens iets vertellen. Surfen is geweldig, dat is een ding dat zeker is. Maar er bestaan nogal wat misvattingen over deze watersport. Zo heeft surfen een enigszins "sexy" imago. Denk je aan surfen, dan denk je aan stoere gebruinde jongens met blonde haren die nonchalant op hun plank over een gof cruisen. Of aan sexy meiden met kleine bikini's en die zich tegen hun surfplank aanvleien alsof het hun nieuwe vriendje is. Surfen is hot, surfen is sexy.

In het echt gaat het een beetje anders. Een surfchick is allesbehalve sexy. Hoe dat zit? Ten eerste: je draagt een wetsuit die je sexy bikini geheel bedekt. Ten tweede: je zomerse nagellak bladdert meteen de eerste dag af door al het zand en het zout. Ten derde: als je de woeste zee uit komt staat je (pluizige) haar alle kanten op en komt het snot en het zeewater uit alle gaten van je hoofd gelopen. Bij gebrek aan beter snuit je je neus in je hand en spoel je die af in de zee. Als je moet plassen doe je dat trouwens ook in de zee, of gehurkt achter een iel duinplantje, want toiletten zijn schaars op het strand.

Geloof me, als je op je plank in de golven ligt heb je wel iets anders aan je hoofd dan je sexy beach imago. Maar om een geheimpje te onthullen: dat is nou juist wat ik zo geweldig aan surfen vind!

Genoeg geschreven nu. De zon schijnt, de vogeltjes fluiten, de wijde wereld wacht. Het is hoog tijd om me weer eens enorm te gaan vermaken.