Nog één keertje cool

Gisteren de laatste avond gehad van m'n breakdance cursus. Erg jammer, ik ga het dansen (en natuurlijk de coole bboys) ernstig missen. Gelukkig hebben we de cursus in stijl afgesloten, namelijk met een battle. We moesten mekaar aftroeven in twee groepen tegenover elkaar, het liefst met een beetje humor. Nou, je had erbij moeten zijn. We waren echt tha bomb met z'n allen hoor. Het enige wat eraan ontbrak was de underground parkeergarage.

Onkruid

In mijn brievenbus lag een dikke envelop van gerecycled papier, maar daarin het tijdschrift Onkruid (voor aarde, lichaam en geest). Een prachtig groengeel boekwerkje op A5-formaat, voor 3,95 eurootjes in de winkel maar gratis voor mij. Onderwerpen van deze maand: Reiki of magnetiseren, De Tibetaanse geneeswijze, Apparaten van slag, Dit doet je lievelingskleur met jou.

Op de eerste pagina vond ik een brief, uiteraard ook op gerecycled papier, met de volgende tekst:

Beste mevrouw, meneer,

Dit exemplaar van het tijdschrift ONKRUID krijgt u, omdat het een van onze abonnees een goed idee leek om u eens te laten kennismaken met ons blad. Wij hopen dan ook, dat u er met genoegen in leest en er veel aan ontleent. Mocht u echt enthousiast zijn geworden (dat zijn wij zelf ook) dan vult u natuurlijk de bon in het blad in.

Met vriendelijke groet,

Paul Breekveldt, uitgever.

Het is mij een groot raadsel van wie het geweldige idee komt om mij dit tijdschrift te geven en zo mogelijk een nog groter raadsel wie uit mijn vriendenkring dit soort dingen leest, maar het staat buiten kijf dat ik de anonieme schenker eeuwig dankbaar ben. De Tibetaanse geneeswijze heeft mijn ogen geopend.

-34,62

is mijn banksaldo. Wat een feest.

Femmigje weet raad

>> From: Froukiwi
To: Kaneel
Date: Wednesday, December 08, 2004
Subject: modevraagje

Lieve Femmigje,

ik heb een modevraagje. Het is misschien een beetje stom, maar ik zit er echt best wel een beetje mee. Ik vraag me namelijk af of ik mijn laarzen met vierkante neuzen nog wel kan dragen, nu de puntneuzen en snowboots zo in zijn. Wat vind jij? Kan ik ze nog dragen of is het echt not done?

Liefs,

een onzeker rammetje

>> From: Kaneel
To: Froukiwi
Date: Wednesday, December 08, 2004
Subject: RE: modevraagje

Lief rammetje,

Je moet dragen waarin jij je lekker voelt. Alleen zo straal je uit dat je een moderne gelukkige meid bent en dan kan niemand je iets maken! Wat je zegt over de snowboots en de puntlaarzen is trouwens waar maar de ronde/vierkante neus is deze winter juist weer terug. Persoonlijk houd ik meer van de punt maar rammetje van me het gaat niet om mij, ik heb maar een waardeloos kutbaantje bij de YES! Punt twee. In Enschede ben jij nog altijd de hotste chick ook al draag je rubberen klompen.

Je Femmigje

Blauw

Al zo'n twee weken lang zie ik niets anders dan wolken, mist en grijze luchten. Het wordt nauwelijks licht overdag. Er hangt een grauwe waas over het land. Lange saaie dagen, bleke gezichtjes, sombere stemmingen. Grijs maakt de toon uit.

Ik wist al bijna niet meer wat voor kleur de lucht eigenlijk heeft. Maar vanmorgen geschiedde een wonder. Ik stapte in alle vroegte op mijn fiets, en zag door het driedubbeldikke wolkendek ineens een stukje blauwe lucht piepen. Blauw! Nu, een uurtje of wat later, zijn alle wolken opgetrokken en schijnt de zon!

Hoe heerlijk.

Gaatjes

Voor mijn zesde verjaardag kreeg ik van mijn oma gaatjes in mijn oren. Reuze spannend: met zijn allen naar de juwelier, de mevrouw zette zo'n groot pistool op m'n oren, en beng, er zaten twee zilveren knopjes in. Toen ik veertien was vond ik één gaatje ineens niet meer genoeg. Ik liet er, hardstikke cool, samen met mijn beste vriendin eentje bij schieten. Toen ik achttien was en door Australië trok met mijn vriendje, was ik die oorbellen ineens spuugzat. Ik wilde puur natuur zijn. Dus haalde ik ze eruit.

Nu, drie jaar later, krijg ik oorbellen van de Sint. Glossy hangers met paarse steentjes erin. Dit lijkt mij een mooi moment om te kijken of de gaatjes er nog zitten. Ik zoek mijn eerste knopjes op, ontsmet de boel, prik wat in het gaatje, en ja hoor, het knopje glijdt er moeiteloos doorheen. Ik ga weer met oorbellen door het leven!

Sinterklaasvirus

Er is iets vreselijks aan de hand met mij
Ik kan niet meer stoppen met rijmelarij
In elke zin die ik schrijf
Zit wel een rijmwoord of vijf
Het is iets waarmee ik niet stoppen kan
Ik wordt er zo langzaamaan gek van
Beste Sinterklaas, doe mij alstublieft een lol
Want voor mij is de Sintmaat nu wel een keer vol
Dit gerijm en gedicht is toch van de gekken
Het is voor u hoog tijd om weer te vertrekken

Take it easy

Vrijdagmiddag, kwart voor drie. We zijn net klaar met een lange dag practica op de universiteit. Als we snel zijn, halen we de trein van drie uur nog. "Oké schiet op! Laten we gaan!" roepen we naar elkaar. Mensen proppen de laatste spullen in hun tas, ritsen hun jas dicht, lopen haastig naar de uitgang. Dan krijgt iemand opeens een helder idee. "Weet je wat? Laat die trein maar zitten. We gaan nog even een kopje koffie drinken!" En zo zitten we vijf minuten later te genieten van een heerlijk bakkie koffie met slagroom d'r bovenop. Daarna lopen we op ons gemak naar het station en pakken de trein van half vier. Relaaaaaxed.

Dat, beste jongens en meisjes, is de instelling die je moet hebben in het leven.