Komkommertijd

Er gebeurt niet veel in Froukjeland. Zeg maar gerust: niets. Maar voor de trouwe lezer, die zich afvraagt hoe het gaat dezer dagen, zal ik toch een klein verslagje doen:

• gisteren heb ik shoarma gegeten
• eergisteren heb ik een boek uitglezen
• ik heb mijn teennagels rood gelakt
• en last but not least: dit weekend ga ik schelpen zoeken aan het strand

U ziet wel: ik heb het er maar druk mee.

Vrouwenfilm

Gisteren gezien: Sense and sensibility. Prachtige film vol mooie jurken, welgemanierde vrouwen en echte heren. En niet te vergeten: ware liefde. Overigens geen aanrader voor stoere mannen die uit zijn op ruige actie en snelle auto's.

Regen deel 5

Als je de zomer in eigen land viert, als je 'vakantie' niet meer voorstelt dan drie dagen Noordwijk aan zee, en als het dan ook nog onophoudelijk regent, dan zit er maar een ding op. De zonnebank.

De vakantiemodus (of: regen deel 4)

Ik heb vakantie. Al een week lang voer ik netto niks uit. Mijn tempo ligt laag. Ik maak weinig mee. Ik bedenk niks nieuws. Als ik heb afgewassen, gewinkeld en een paar pagina's gelezen is mijn dag alweer om. Zelfs mijn hersenactiviteiten staan op de waakvlam. Als het nog even doorgaat met regenen dan val ik straks vanzelf in een zomerslaap.

Communicatiestoornis

Op zomeravonden zijn de straten altijd vol met mannen en jongens op versiertoer. Nederlandse jongens zijn vrij gemakkelijk om mee om te gaan. Ze gedragen zich zoals je verwacht: ze kijken, ze roepen misschien eens een vies woord naar je, maar laten je verder met rust. Als je langs een groepje loopt en je doet alsof ze niet bestaan, zul je geen last van ze hebben. Dit in tegenstelling tot veel buitenlandse mannen. Vooral de zuidelijke types hebben er een handje van. Ze roepen je, ze sissen naar je, ze spreken je aan. Als je even niet oplet geef je het verkeerde signaal af en sta je vervolgens 10 minuten met zo'n bimbo te praten. Beleefd proberend hem af te schudden. Met een stuk of duizend hints die een Nederlandse jongen al lang hadden begrepen en vervolgens met botte opmerkingen, en dan nog blijven ze tegen je aan zeuren.

Van de week was het zover. Ik liep een rondje door de stad, zomaar, omdat het een mooie zomeravond was. Ik zag twee mannen (twee opdringerige negers ditmaal) die naar me keken. Ik negeerde ze. Even later zag ik ze weer. Een van de mannen liep op me af. Stug doorlopen, dacht ik. Ik veranderde mijn richting met een kleine 5 graden, zodat onze lijnen elkaar niet zouden kruisen. Helaas paste ook hij zijn richtig aan. Ik ging sneller lopen. Hij ook. En ja hoor, toen hij vlak bij me was: "Excuses me, can I ask you something". Toen deed ik het stomste wat ik had kunnen doen: ik dacht ik me vergist had en hij een onschuldige toerist was die de weg wilde vragen. DOM! Beleefd als ik ben (noem het naief, zo je wilt), wist ik de man vervolgens niet op een fatsoenlijke manier van me af te schudden. Pas toen ik "just leave me alone" zei begreep 'ie me.

Werkelijk waar, ik vraag me af hoe je op een normale manier met zulk soort mensen kunt communiceren. Is er misschien een opdringerige neger die wil opstaan en me een antwoord kan geven?

Zin (of: regen deel 3)

Vandaag zou de derde luie dag in een rij worden. Ineens kwam daar verandering in doordat ik werd gevraagd mee te gaan tennissen. Ik had eigenlijk geen zin, maar vond dat een beetje lichaamsbeweging geen kwaad kon. Dus maakte ik zin. Toen ik op het punt stond te vertrekken, barstte de bui los. De regen viel met bakken uit de hemel. Oke, dan geen tennis. Inmiddels had ik wel heel veel zin gemaakt. En zoals dat gaat met zin, moest ik die ook weer ergens kwijt. Goed dan, plan twee: naar het overdekte zwembad, baantjes trekken. Ik maakte me geestelijk klaar om te gaan zwemmen. Toen kwam ik erachter dat mijn zwempas niet meer geldig is. Oke, ook geen zwemmen. Skeeleren dan? Nee, de weg is te nat. Hardlopen? Nah... Het wordt niks meer ben ik bang. Vandaag geen lichaamsbeweging meer voor mij. Maar waar moet ik die zin toch laten?

Regen deel 2

Gisteren: Scheveningen. Wind, zee, zon. Wapperende haren, opgerolde broekspijpen, een grote zak patat.

Vandaag: regen. Ik denk dat ik de gordijnen maar dichthoud. Dan gooi ik een salsa cd'tje in de cd-speler, doe mijn teenslippers aan en ruim de resten van een cocktailfeestje op. Tussen de halve kokosnoten en de parasolletjes lijkt het net zomer.

Regen

De regent tikt tegen het raam.
Tik.
Tik.
Tik.
Het waait, het dondert, het regent dat het giet.
Het is zomer in Nederland, beter wordt het niet.